28 februari 2008
Vaderdochiedaggie
Vandaag ben ik op tijd mijn bedje uit, want om 09.02 uur vertrekt de trein naar Amsterdam. Gisteravond netjes de overstapplaatsen opgeschreven met de bijbehorende perrons. Maar ... de natuur laat zich niet dwingen en als je moet dan moet je. Ik stond al wel met mijn jas aan. Oké. Het zij zo. Een teintje later dan maar. Maar ... dan kloppen je plaatsen en je perrons niet meer. De conducteur vertelt me gelukkig geduldig dat ik beter in Schiedam kan overstappen en verwijst me naar het juiste perron. De trein staat er al als ik het perron betreed, het fluitje gaat en ik spring er in. Trein gaat via Den Haag. Niet helemaal de bedoeling. Oké. Het zij zo. Een half uurtje later dan gepland heb ik de eerste kroel van de dag te pakken. Tijd voor een bakkie met een plakkie in het uitbaterijtje vlak voor het station. Hierna lopen we naar MacBike om even later over de wallen te fietsen richting de Dam. De dag kan al niet meer stuk. Echt lachen. We schieten wat plaatjes en zoeken onze weg richting het Rijksmuseum. Uiteindelijk gaan we natuurlijk voor het pronkstuk – “De Nachtwacht”. We dwalen door het museum en de ganse nederlandse geschiedenis komt voorbij. Het hart klopt nu wat sneller, want om de hoek hangt de bekendste Rembrandt. We slaan de hoek om en .... “Het is toch een rechthoekig schilderij?”, merken we beiden op. Dat is tenminste blijven hangen vanuit de lagere schoolbanken. Hebben we vast niet goed geluisterd, want ergens in het bestaan van het schilderij is het passend gemaakt. Er is gewoon een stuk weggesneden van linkerkant! We pakken de MacBike weer en fietsen verder over het Museumplein. De fietsen worden weer vastgebonden en weggezet tegen de pui van het Van Gogh Museum. Beiden vinden we het niet allemaal even fraai, maar je kan het maar gezien hebben. De tentoongestelde werken van John Everett Millais spreken ons meer aan. De tijd vliegt en we brengen de MacBikes terug om op de metro te stappen naar de Bijlmer. Eten en kletsen doen we in een Grand Café in de buurt van het AJAX-stadion. Hierna zijn we maar net op tijd voor het Cirque du Soleil en zien we vanaf een puik plekkie een jongeman fraai naar beneden dwarrelen en terechtkomen in een betoverd bos. Echt helemaal top. Ik zwaai Linda naar huis en stap zelf in de sneltrein naar Rotterdam. Ik schrik wakker en zie dat ik op het perron in Rotterdam sta. Net als ik op wil staan zet de trein zich in beweging naar Dordrecht ;-). Oké. Het zij zo. Ik bel Linda. Lachen natuurlijk van onder de vette lappen. In Dordrecht gaat er gelukkig nog een trein terug naar Rotterdam, die ik bijna mis door misinterpretatie mijnerzijds. Sta ik op een perron waar de trein naar Rotterdam alleen op de maandag en dinsdag vertrekt. Rennen dus naar het juiste perron. Half twee sta ik op het perron in Maassluis na een perfect vaderdochiedaggie.
Ed f. 2008
Ed f. 2008
