27 november 2007
Een redelijke tijd
De rook uit de schoorsteentjes in de buurt dwarrelt ongestoord omhoog tegen een langzaam lichter wordende achtergrond. Het net zegt dat het de rest van de dag zo blijft – weinig wind. Ze beloven dat het bewolkt en ook droog blijft. Ik pak de rugzak in en een kwartiertje later ben op het werk op een redelijke tijd. 's Middags verlaat ik het pand. Ook op een redelijke tijd. Tijd voor een uurtje of wat sporten. De zon is al weg. De rook uit de schoorstenen aan de andere kant van de Waterweg kringelt ongestoord omhoog tegen een oranjerode achtergrond. Het is nog steeds redelijk bewolkt en droog. Twee en een half uur later ben ik thuis.
Ed
Ed
25 november 2007
Verwacht ... op Paleis Soestdijk
Ruim op tijd kopen we een uitrijmuntje bij de kassa. Om twee uur worden we verwacht ... op Paleis Soestdijk. Nog genoeg tijd om te wandelen door de engelse tuin. We lopen door de Springertuin en bezoeken de voormalige watertoren. Deze doet nu dienst als winkeltje. De watertoren voorzag ooit de fonteinen van voldoende water door middel van een molen op het dak en bij gebrek aan wind zorgde 1 pk voor de aandrijving. Het Chalet is helaas niet te bezichtigen, net als de IJskelder. We worden ontvangen in de vleugel aan de Soestzijde. Na het bekijken van een introductiefilmpje worden we aan de hand van een gids door het paleis geleid. Prachtige zalen, eenvoudige werkkamers voor mijn koningin Juliana en haar gemaal Bernhard, een wijnkelder onder het beroemde bordes. Heel verrassend allemaal. Zoals Bernhard die zich lekker voelde bij zevenentwintig en een halve graad in zijn werkkamer. Het kan nog gekker, want de temperatuur in zijn slaapkamer was exact dertig graden! Toch wel onder de indruk van dit alles verlaten we het paleis aan de achterzijde en lopen langs een stoeptegel met het opschrift Charley en een vermoedelijke geboorte- en overlijdensdatum. Een huisdier? We sluiten de middag af met een high thea in de Oranjerie, waar vroeger de kuipplanten overwinterden. En - natuurlijk heb ik nog even gekeken achter de rododendrons nabij het bordes - geen krentenmik te zien ;-).
Ed
Ed
20 november 2007
Verlanglijstje
Het is erg donker in de duinen. Het mottert lichtjes, net genoeg om toch lekker nat te worden. De konijntjes, tijdelijk gevangen in de lichtbundel, zoeken telkens net op tijd de veiligheid en beschutting van de berm. Ik volg dezelfde route die ik een week eerder met Mart heb gereden. Het is wel twee uur later en dus ook een stuk rustiger. Tijd genoeg dus om de gedachten de vrije loop te laten. Er is ook nog tijd genoeg om het trainingsschema, groep C, van http://www.dewielervrienden.be/ weer op te pakken om op tijd klaar te zijn voor de wielerevenementen van volgend jaar. Tilf – Bastogne – Tilf (11 mei) staat nog op mijn verlanglijstje, maar ook La Marmotte (5 juli) en Parijs – Roubaix (ergens in juni). Nog tijd genoeg om een definitieve keuze te maken. Thuis gekomen stap ik gezellig met De Oude Dame onder de douche. Ik spoel haar netjes af en wrijf haar altijd lekker droog en toch zal ze nooit mijn rug eens doen.
Ed
Ed
18 november 2007
Snoekorgel en een aalschaar
We volgen braaf de aangename stem van het navigatiesysteem in de spiksplinter nieuwe voiture. Als bestemming hebben we gekozen voor een wandeling door de Biesbosch. Op een gegeven moment rijden we richting Gouda en achteraf blijkt dat we de optie met of zonder gebruikmaking van een pont hadden moeten aanvinken. Stoppen, en met een door Monique aangepaste bestemming worden we nu feilloos naar het Biesboschmuseum van Werkendam geloodst. Eerst bezoeken we het fraai ingerichte museum, dat ons een blik gunt in het wel en wee van de Biesbosch in het niet zo verre verleden. Als visser ging mijn belangstelling vooral uit naar de vismogelijkheden van toen en nu. Nooit geweten, maar er werden zelfs enorme, 150 kilo zware, steuren gevangen. Daarnaast zag ik vistuig dat hoogst waarschijnlijk niet meer gebruikt mag worden, zoals een snoekorgel en een aalschaar. De gekozen wandeling liep grotendeels over dijken langs het Hollands Diep en de Nieuwe Merwede. De aangename stem brengt ons dit keer zonder problemen en zonder omwegen thuis.
Ed
Ed
14 november 2007
Zwoegen
Het windrapport windfinder.com geeft slechts een armzalige windkracht vier op rond de tijd dat Mart en ik onder de duinen naar het noorden zwoegen. Echt zwoegen dus met een maximale hartslag van honderennegenenzestig – voor mij betekent dat even vet in het rood rijden. Voor mijn gevoel staat er minstens een dikke zes, eerder zeven. De snelheid komt hele stukken niet boven de vijfentwintig per uur. Vandaag kan ik net een kilometertje harder dan Mart, maar ... in tegenstelling tot anderen in een vergelijkbare situatie ... maak ik daar natuurlijk geen misbruik van. Als we de Gaag opdraaien gaan we in een strak tempo op huis aan. Mart zeurt onderweg nog wat over de gekozen route. Drukte, het asfalt ligt er niet overal even strak bij, het is donker, enz, enz. Het zal de vermoeidheid wel zijn ;-).
Ed
Ed
12 november 2007
Eerst maar naar huis
Omkleden en eerst maar naar huis, want het begint langzamerhand een gewoonte te worden dat ik wat vergeet. Dit keer ontbreekt de Garmin en je kan tegenwoordig eigenlijk niet zonder ;-). Thuis gooi ik de rugzak af, plaats de meter, vraag toestemming aan Monique en ben weg voor een klein rondje. Het is inmiddels al zes uur geweest, donker, maar wel lekker rustig op de weg. Er staat wel een aardig windje, maar voor mijn gevoel trap ik er lekker door heen. Voldaan stap ik na een anderhalf uur af.
Ed
Ed
04 november 2007
Plasangst!?!
Het water in de Schie wordt opgeklopt door een aantal studenten. Waarschijnlijk studeren ze chemie want de vier zonder stuurman roeien in een kano genaamd Koningswater. Het is droog, niet te koud en er staat niet te veel wind. Ik neem een teug water en moet eigenlijk een plas doen, maar het is me te druk met fietsers en wandelaars. Mijn gedachten dwalen naar afgelopen vrijdag. Wat hebben neerlands beste wielrenner ooit en ik gemeen? Plasangst!?! Bladerend door oude Fietsbladen las ik een verhaaltje van Peter Winnen over dit verschijnsel. Voor mij dus heel herkenbaar. Het zit tussen je oren, hoor ik je al zeggen. Ik weet het en ik heb er mee leren leven. Joop waarschijnlijk ook, gezien zijn palmares. Toch grappig om te lezen dat ook mannen van formaat kleine menselijke probleempjes hebben ;-).
Ed
02 november 2007
De schermer en het weekend in
Omkleden, de rugzak om en ik verdwijn de schemer en het weekend in. De weersvoorspelling van gisteren komt aardig uit. Het mottert. De bril berg ik op, want de druppels op het gele plastic vervormen de beelden te veel. Ik neem me voor de lamp wat bij te stellen als ik weer thuis ben. Voor het mooie zie ik de bochten net wat te laat. Het is stil op straat en de bundel licht volgend verzamel ik modder op mijn rug en kruip ik weg in mijn eigen wereld.
Ed
01 november 2007
Obst- und gemusehandelaren
De laatste dagen zijn er vooral heel veel en heel veel snelle kilometers gemaakt door Monique und ich. Niet op de fiets maar comfortabel in de Peugeot. Zoekend naar nieuwe obst- und gemusehandelaren en het bezoeken van bestaande klanten in de Bundesrepubliek Duitsland rossen we van Maassluis naar Hamburg. Dan gaat de rit verder naar Stade, Bremen, Stuttgart, Ulm, Karlsruhe en Saarbrucken. Via Luik en Maastricht maken we het cirkeltje weer rond. Nu maak ik weer een cirkeltje, samen met Mart. Niet zo veel kilometers en ook niet zo veel snelle. Ik probeer Mart te lijmen voor een heuse klassieker volgend jaar, maar hij laat het vooralsnog een beetje in de lucht hangen.
Ed
Ed
