30 juni 2007
Leeuwendeel
Met een glimmende Tirreno en een kaart voor Liesbeth – beterschap Lies – staat Mart voor de deur. Een rustig en niet te groot rondje, want hij moet nog meer doen vandaag. Rustig? Voor mijn gevoel gaat het gas er meteen dik op en toeren we naar de andere kant van de Kandelaarbrug. We raken Berkel en Rodenrijs en rossen met de wind op kop terug naar Maassluis. Mart neemt gelukkig het leeuwendeel van de inspanning voor zijn rekening. Vijfenvijftig kilometer met een gemiddelde snelheid van negenentwintig zestiende. Lekker rustig rondje.
Ed
Ed
27 juni 2007
Piets mobiele mogelijkheden
In Leiden schakel ik de cateye uit en laat nog maar eens wat koolhydraten naar binnen glijden. Trapte ik afgelopen maandag nog makkelijk door de wind heen, vandaag is het ballen. Achteraf ook niet zo gek, want het Wind Report op windfinder.com geeft windkracht zes aan. De westelijke zijwind blaast ongunstig en komt grotendeels lichtelijk schuin van voren. Niet geheel ongunstig rij ik af en toe slechts op de randjes van regenbuien. Af en toe spettert het dus wat, maar de regenjas blijft gelukkig netjes opgerold in de rugzak. Voorbij Beverwijk breekt zelfs het wolkendek open. Op het open terrein na Alkmaar heb ik het helemaal gehad en sukkel ik naar Den Helder waar ik om negen uur Metgazelle tegen een muurtje zet. Kan ik nog net even douchen voor de vergadering begint. Terug naar Maassluis kies ik dankbaar voor Piets mobiele mogelijkheden.
Ed
Ed
25 juni 2007
Niet groter dan een sjoelbaksteen
Een kadootje? Voor mij? Ik had het natuurlijk al gelezen op Mart's blog, maar ik ben natuurlijk nog lang niet jarig. Toch feliciteerde Mart mij vandaag al en mocht ik een waardevol en zeker niet alledaags gadget ontvangen. Een handdoek voor noodgevallen, niet groter dan een sjoelbaksteen. Mocht ik vandaag of morgen mijn handdoek vergeten dan zal ik hier uitgebreid kond van doen. Nu schuil ik onder een viaduct met twee hardloopsters, twee fietsers, twee jongens op een scooter en een man die zijn twee hondjes wat frisse lucht gunt. Het klapt uit de lucht en ik trek mijn blauwe windvangertje aan om niet te veel af te koelen. Na een kwartiertje is het weer droog en vervolg ik mijn weg om op de Woudweg een onontkoombare regenbui het hoofd te bieden. De koude regen klettert in dikke druppels kapot op mijn persoon. Het duurt maar eventjes, maar al snel dendert de volgende bui over mij heen. Thuis verwen ik Metgazelle met een fikse schoonmaakbeurt onder de douche.
Ed
Ed
20 juni 2007
Peet's fietsbeleving
Hieronder volgt het verslag van Peet's fietsbeleving van vandaag.
"Een wat geimproviseerd rondje is vanavond met vijven gereden. Lekker weer, lekker windje. Met frisse benen hadden we de wind richting De Lier van voren. Halverwege De Lier ging het links af over mooi asfalt. Dit pad was niet veel vaker door ons bereden, maar kwam uit bij het viaductje waar we onderdoor vlogen en verder op bekend terrein richting Waterweg reden. Op weg naar de bult waar ik voorstelde om hier 2 keer omhoog te rijden. Klim 1 op het grote blad, klim 2 op het middenblad. Ja, achter is de keus vrij. Het tempo ging hierna iets omhoog. Ik denk dat iemand een uitdaging uitsprak, want Ed, Lex en Mart reden weg. Peet en Sas volgden op tempo. Sas bekeek dit beulwerk vanaf de voet en sloot weer aan nadat de mannen zich wat hadden uitgesloofd. Mart vond het nodig om tijdens de klim op het grote blad te blijven... ik had het te laat in de gaten!?
Verder naar Hoek van Holland en om het Staalduinse bos heen, langs de dijk terug richting Maassluis met een iets hogere snelheid, we waren ondertussen aardig op temperatuur gekomen. De dijk over en richting DTO. Met een schijnbeweging op het bedrijf van een tuinder waar het pad ophield, kregen we van de bewoners de tip om de volgende weg te nemen. Dit kwam uit langs de rijkweg en niet veel later reden het viaduct weer onderdoor, richting DTO. Over de Coldenhovelaan, wat op dit tijdstip een stuk rustiger is en werd er op het asfalt gereden. Heerlijk windje in de rug en vanaf hier reden we een groot gedeelte van de sportuur route. Bij de minst geringe verhoging werd er door Ed, Lex en Mart gesprint. Wie de uiteindelijke groene bolletjes trui heeft verdiend weet ik niet. Lex vond het verrassend dat hij zo vaak kon mee sprinten en scoorde een max hartslag van 194. Tja, jonge hond ;-).
Na Schipluiden werd de route via het fietspad naar Schiedam/Vlaardingen gevolgd, waar we halverwege rechtsaf sloegen naar de Vlaardingse Vaart. Oh ja, daar wordt op het eind aan de weg gewerkt. Klein stukje door Vlaardingen, via de Olmendreef weer langs de Vaart, de polder in en ter hoogte van Vlietzicht op het bruggetje eindigde dit avontuur met 55km op de teller.
Iedereen werd bedankt en thuis was de ontvangst; je zweet niet eens, ga nog maar een rondje rijden!
Groetjes, Peter".
"Een wat geimproviseerd rondje is vanavond met vijven gereden. Lekker weer, lekker windje. Met frisse benen hadden we de wind richting De Lier van voren. Halverwege De Lier ging het links af over mooi asfalt. Dit pad was niet veel vaker door ons bereden, maar kwam uit bij het viaductje waar we onderdoor vlogen en verder op bekend terrein richting Waterweg reden. Op weg naar de bult waar ik voorstelde om hier 2 keer omhoog te rijden. Klim 1 op het grote blad, klim 2 op het middenblad. Ja, achter is de keus vrij. Het tempo ging hierna iets omhoog. Ik denk dat iemand een uitdaging uitsprak, want Ed, Lex en Mart reden weg. Peet en Sas volgden op tempo. Sas bekeek dit beulwerk vanaf de voet en sloot weer aan nadat de mannen zich wat hadden uitgesloofd. Mart vond het nodig om tijdens de klim op het grote blad te blijven... ik had het te laat in de gaten!?
Verder naar Hoek van Holland en om het Staalduinse bos heen, langs de dijk terug richting Maassluis met een iets hogere snelheid, we waren ondertussen aardig op temperatuur gekomen. De dijk over en richting DTO. Met een schijnbeweging op het bedrijf van een tuinder waar het pad ophield, kregen we van de bewoners de tip om de volgende weg te nemen. Dit kwam uit langs de rijkweg en niet veel later reden het viaduct weer onderdoor, richting DTO. Over de Coldenhovelaan, wat op dit tijdstip een stuk rustiger is en werd er op het asfalt gereden. Heerlijk windje in de rug en vanaf hier reden we een groot gedeelte van de sportuur route. Bij de minst geringe verhoging werd er door Ed, Lex en Mart gesprint. Wie de uiteindelijke groene bolletjes trui heeft verdiend weet ik niet. Lex vond het verrassend dat hij zo vaak kon mee sprinten en scoorde een max hartslag van 194. Tja, jonge hond ;-).
Na Schipluiden werd de route via het fietspad naar Schiedam/Vlaardingen gevolgd, waar we halverwege rechtsaf sloegen naar de Vlaardingse Vaart. Oh ja, daar wordt op het eind aan de weg gewerkt. Klein stukje door Vlaardingen, via de Olmendreef weer langs de Vaart, de polder in en ter hoogte van Vlietzicht op het bruggetje eindigde dit avontuur met 55km op de teller.
Iedereen werd bedankt en thuis was de ontvangst; je zweet niet eens, ga nog maar een rondje rijden!
Groetjes, Peter".
19 juni 2007
Gelijk houten stelten
De eerste kilometers voelen de benen gelijk houten stelten, maar gaandeweg komen ze op bedrijfstemperatuur en vloeien de kilometers wat makkelijker en sneller onder de wielen door. Wat opvalt is dat Peter en zoon Lex niet meer eenvoudig zijn los te rijden en ze koersen vol mee tot het eind. Mart zat niet zo lekker, maar helaas heb ik dat onderweg niet gemerkt en als je hem meeneemt naar de meet dan wordt het altijd lastig. Zo blijkt hij toch in de sprint weer voldoende te kunnen versnellen en is hij vandaag weer de keizer van de Herenlaan.
Ed
Ed
17 juni 2007
Compact manoeuvreren
Als je de Mountaitracker van Lowland gewend bent is het in de Lowland Caribou toch wel wat compact manoeuvreren. We pakken de tent nat in en het vullen van de gele waterdichte plunjebalen van de Extrawheel gaat steeds makkelijker. De eerste kilometers zeilen we lekker met het windje in de rug naar huis. We pakken een iets andere route terug voor de broodnodige afwisseling. Bovenlangs de Binnenbedijkte Maas en onderlangs de Oude Maas via een groene route. De groene route betekent in dit geval veel schapen ontwijken en rijden door veel en niet te ontwijken schapenstront. Het is gelukkig droog. In Spijkenisse doen we een bakkie bij Ma Bel. Net op tijd, want boven ons worden de emmers water weer massaal geleegd. Thuis legen we de plunjebalen, zetten de wasmachine aan en eten de restjes op van afgelopen vrijdag. De rode appelmoes maakt plaats voor rode kool met appeltjes, voor de broodnodige afwisseling.
Ed
Ed
16 juni 2007
Een primeurtje
Veel te laat – voortaan toch maar weer een dag van te voren alles klaar zetten – pakken we het pontje en rommelen we richting een voetbalveld in Strijen. Het zuidwestelijke windje is gelukkig niet helemaal ongunstig en op het gemakkie rijden we langs de Bernisse naar het pontje van Hekelingen. In Simonshaven kleurt de lucht donker en een klein buitje kunnen we niet ontlopen. Aan de andere kant van het Spui racen we voor een wel heel donkere lucht uit. Het begint nog harder te waaien en als ik op de Kruisweg achterom kijk zie ik de regenvlagen op ons inlopen. Op de 1e Kruisweg schieten we een boerenerf op en schuilen bijna een uur onder een grote partytent voor een heel heftig onweersbuitje. Ongeschonden melden we ons bij het Caravanpark Nieuw Bonaventura aan de Oud Bonaveturasedijk te Strijen. Flarden van de oude hit, When The Lady Smiles, golven ons tegemoet als de beheerder ons een stukje gras toewijst. Barry, George, Rinus en Cesar zijn de instrumenten aan het testen voor vanavond. De nieuwe tweedehands Lowland Cariboe is redelijk snel opgezet en ingericht. Even douchen en we schuiven aan tafel voor een snelle hap in de kantine. Via via, de beheerder heeft ons de korste weg gewezen, lopen we zo het voetbalveld op. Kaartjes? Eigenlijk niet nodig ;-). The Moondogs, oude knakkers van het eerste uur, warmen de menigte aardig op, maar als Kooymans met zijn plectrum wat snaren aanraakt barst de menigte los op de typische Golden Earring Sound. The Golden Earring treden vandaag voor de tiende keer op in Strijen en speciaal voor deze gelegenheid brengen ze een nooit eerder voor publiek gespeelde song ten gehore. Een primeurtje. Ze luistert naar de naam My Lips Are Sealed. Op wat regenbuien bier na - naast oudjes met rollators zijn er ook veel jongeren – hebben we schrikkelijk genoten. In de kantine doen we nog wat drinken en pinda's eten op de aandoenlijke klanken van Stef Ekkel. En we hebben een woonboot ... Ook leuk, maar anders.
Ed
Ed
15 juni 2007
Ongeschilde aardappelen
Lekker hoor, een dagje vrij. Op tijd uit de veren. Douchen. De was en de afwas doen. Twee keer wat knoppen indrukken dus. Stofzuigen. Boodschappen halen. Het wordt een stoofpotje rundvlees met ongeschilde aardappelen en rode appelmoes. Een milkshake van verse aardbeien, als toetje. Even langs de familie Boer voor een nieuw stuurlintje voor Nieks Gazelle. De nieuwe V8 laat nog even op zich wachten. Er zijn problemen met de zadelpen. Deze zakt weg tijdens het fietsen, zo verhaalt Richard. Wanneer de V8 wordt geleverd is nog niet bekend. Vette tegenvaller dus. Naar huis. De was ophangen. De afwasmachine leeghalen. Televisie aan en onder het monteren van het nieuwe stuurlintje gluren naar de Dauphiné Libéré. De etappe van gisteren laat mooie beelden zien van de Mont Ventoux. Er staat een harde wind op het kale gedeelte. De jongens moeten hard werken. De camera heeft geen oog voor Tommy Simpson en de commentator mist ook elk gevoel voor dramatiek. Cristophe Moreau is de sterkste van de dag en pakt de lauwerkrans. Het stuurlintje zit er op en het stoofpotje is na twee en half uur pruttelen klaar. Ik spring op de Gazelle en geniet van mijn vrije dag. Als het water uit de douchekop klettert, klettert het buiten nog veel harder.
Ed
Ed
10 juni 2007
Quest
Traditiegetrouw staan we, Peter, Lex, Mart en ik, met nog wat andere fietsliefhebbers aan de start van de Duinentocht 2007 – beter bekend als Den Helder – Wateringen. Iets is al snel een traditie, maar na acht keer mag je wel van een traditie spreken. Aan de start staat ook Eduard Botter met zijn kanariegele Quest. Hij was vanmorgen om half vier vertrokken vanuit Wateringen en was om acht uur(!) al in Den Helder. Uitgezwaaid door Botter senior (best wel cool), (lig)fietst hij met ons mee terug naar Wateringen. Het gaat best wel hard naar de eerste rustplek en na de koffie ben ik blij dat het wat rustiger aan gaat. De beklimming van het Kopje van Bloemendaal, waar ik het niet kan laten mee te doen voor de prijzen, moet ik bekopen met een rottig bronchitishoestje. Ik zoek het achterwiel van mijn medestrijders en Lex wendt wat kramp voor om mij de gelegenheid te geven wat bij te trekken ;-). Veel verder in het haagse loop ik tamelijk abrupt leeg. Te weinig suikers in de bloedbaan. Snel spoel ik wat repen naar binnen met AA-Drink, maar moet de jongens laten gaan. Peter laat zich afzakken en brengt me terug naar het groepje. Lex wendt weer wat kramp voor en geeft mij opnieuw de kans wat bij te trekken ;-). Op het terras van de organiserende vereniging reikt Mart, traditiegetrouw, een ieder zijn trofee aan met de bijbehorende stempelkaart. Met een biertje en een frissie nemen we afscheid van Eduard en fietsen we laatste stukkie naar huis waar Niek de gamba's op de hete plaat laat sissen.
Ed
Ed
08 juni 2007
Een willig oor
Het wordt vandaag een rustig rondje door het Westland. Tussen enkele hoestbuien door leent Mart mij een willig oor. Een titanium Gazelle V8 is namelijk vanuit Dieren onderweg naar de familie Boer te Maassluis en mijn naam staat er op. De specs volgen zodra ze in mijn woonkamer staat te glimmen.
Ed
Ed
07 juni 2007
Kinetic
Het is fris in de Beneluxtunnel. Tevergeefs heb ik vandaag mijn kinetic aangeboden bij Seiko Nederland te Schiedam. Blijkt mijn horloge alleen aangeboden te kunnen worden via een juwelier. De roltrap en snel het zonnetje weer in. Er waait een lelijk noordelijk windje, maar ik klaag niet. Na twee weken zit ik weer op de fiets. Oorzaak? Een heel vervelende bronchitis. Vier maal daags puffen en een kuurtje later speel ik weer voorzichtig buiten. Vorig weekend de dertigste editie gemist van Zwijndrecht – Zwijndrecht – Zwijndrecht en wellicht ook Den Helder – Wateringen komend weekend. Ik kijk wel hoe ik me voel.
Ed
Ed
