10 januari 2007
Tim, Teun en Theo
Een uurtje fietsen met vijf keer vier minuten een versnelling en dan een minuut rust. Intervallen dus. Bah. Achteraf gezien toch wel lekker, maar het ging dan ook super. Of ik ben goed bezig of ik ben geinspireerd door neerlands hoop, Tim Teun en Theo. Gisteravond mocht ik met Niek naar de finale van de Rotterdamse Zesdaagse. Wilma, nog bedankt voor de kaartjes. Genoten hebben we. Wat een geweld en wat een spanning. Volgend jaar gaan wij voor een plaatsje aan de ring. Wat een spektakel. Wat moeten die mannen een verschrikkelijk motor in hun borstkast hebben draaien. De laatste wedstrijd was een koppelkoers van een uur, aangevuld met vijftig ronden. Niet normaal. Één grote intervalsessie. En dan weten de toppers de rest ook nog meerdere rondjes te lappen. En dat doen doen ze dan zes dagen lang. Ik ben een watje.
Ed
Ed
