27 april 2006
Het kost moeite
Het kost moeite om de wind opzij te duwen en al luisterend naar mijn lichaam maak ik er een kort rondje van. Even de Hoek raken en naar huis.
Ed
Ed
25 april 2006
Waterkoude zeemist
Het is koud aan de kust. De westzuidwestelijke wind blaast met een dikke vier de waterkoude zeemist over de duinerij heen. Alleen worstel ik tegen de wind in, blij dat ik voor de lange broek heb gekozen. De duinen bloeien onzichtbaar. Met de zeemist stromen verschillende dikke geuren van mij onbekende bloemen kolkend voorbij. Vanaf de Hoek kan ik eindelijk weer wat snelheid oppikken en na een inspannende rit is het warme water op het koude lijf meer dan welkom.
Ed
Ed
21 april 2006
Cappucino's
Op aanraden van Niek vandaag een vrije dag genomen en dat was niet verkeerd, want met een bleek zonnetje sturen Piet en ik richting Noordwijk. Piet commandeert zijn full carbon reus met speels gemak over het veelal bokkige wegdek. Het is wel eens anders geweest ;-). Bij McDonalds in Valkenburg bemachtigt Piet twee cappucino's en kan ik mooi even prikken. 4,5 mmol/L. Ik slik 17,3 koolhydraten weg in de vorm van een In B'tween en spoel ook nog een dextrootje naar binnen voor de zekerheid. In Noordwijk bewegen de vlaggen op het strand nauwelijks. Heerlijk. Het nieuw aangelegde fietspad langs de Boulevard is voor het mooie net te smal en heeft een akelig opstaand randje aan de rechterkant. Een oude man heeft het hele fietspad nodig en op goed geluk schiet ik er rechts voorbij. Hoop dat hij niet te veel geschrokken is. Dan zijn daar de golvende duinen. Even klunen wegens wegwerkzaamheden en al babbelend zijn we al snel op de Scheveningse Boulevard, waar de horeca druk bezig is met het opbouwen van de vele strandtenten. In Kijkduin is het weer tijd voor nog meer cappucino's, 5,2 mmol/L - nog een In B'tween en een Peijnenburg -, en het laatste stuk vanaf de Hoek draaien we soepeltjes naar huis. Een gezellig rondje.
Ed
Ed
18 april 2006
L.E.K.
Even voor zevenen. Een vijftigtal renners van de wielervereniging L.E.K. Te Schipluiden staan klaar voor een rondje door het Westland. Ik meld me bij een wegkapitein en als hij roept dat hij een langzame B-ploeg onder zijn hoede neemt, schuif ik voorzichtig mijn wieltje naar voren. De A-ploeg draait een gemiddelde van rond de 36 per uur. Is iets te snel voor mij. Een B-ploeg draait tussen de 28 en de 31. Dat moet kunnen. Gelukkig ben ik al een beetje warm gedraaid, want rustig inrijden is er niet bij. Als we richting de duinen rijden kan ik een gat in de weg niet meer ontwijken. Ik spring nog wel, maar net te laat. Een knal en mijn voorband zwabbert. Met de hulp van een andere renner is het binnenbandje snel gewisseld en rossen we weer verder. Er hoeft niet op kop te worden gereden en dat is wel zo aangenaam, want er staat toch nog een aardig briesje. In de Hoek prop ik snel een reep naar binnen. Ik voel me goed en hoop dat het glucosenivo op peil blijft. We zien wel. Ze nemen het heuveltje aan de Waterweg en ik moet de mannen toch een paar metertjes gunnen. Er wordt langs de Waterweg flink doorgeduwd en vanaf het tunneltje onder de A20 gaat langzaam het gas er op. Ieder voor zich dus. Achter me neemt iemand afscheid en ik overweeg heel even het lontje aan te steken, maar laat het idee heel snel los. Het is nog ver naar Schipluiden. Dan komt er iemand van achteruit en rijdt iedereen op het kantje. Iedereen? We zijn nog met zijn vieren. Ik kan nog even hangen, maar moet er dan toch ook af. Vanaf de molen aan de Gaag is het rustig(!) uitrijden naar de club, waarna ik de Gazelle met een voldaan gevoel in de schemer naar huis stuur.
Ed
Ed
17 april 2006
Niets extra's
Bij thuiskomst is de bloedglucosewaarde 5.3 mmlo/L. Dit keer niets extra's gegeten en de standaard insuline geprikt, want eigenlijk zou ik vandaag de benen stil houden. Maar met zulk prachtig weer is het zonde om binnen te blijven zitten. Uiteindelijk glijden een dertigtal rustige intervalkilometertjes onder de wielen door.
Ed
Ed
16 april 2006
Op de virtuele deurmat
Gisteravond lag een uitnodiging van Peter en zoon Lex op de virtuele deurmat. Zwager Rene toert vandaag vanuit Bussum naar Maasland en Lex en Peter halen hem op in Gouda om hem de laatste kilometers naar Maasland te begeleiden. Voor alle drie is het weer de eerste langere rit dit seizoen. Lex sprint tegen een viaduct op en vlak voor Gouda kan ik hem nipt achter me houden. 1-1. Met de wind redelijk in de rug vergapen we ons onderweg aan een ontluikende lente en zonder problemen melden we ons om half elf op het station in Gouda. Rene heeft intussen een lekke band en begroet ons even later met de fiets aan de hand. Peter offert een binnenbandje en ik wat bloed met een glucosenivo van 16.2 mmol/L. Logisch als je bedenkt dat ik net een energievolle reep heb ingeslikt. Met de wind op kop verlaten we Gouda en onderweg kruipt de vermoeidheid in de ongetrainde benen van de mannen. Het tempo zakt en vlak voor Rotterdam doen we even aangenaam rusten in het zonnetje met uitzicht op het Zalmhuis en de Van Brienenoordbrug. Wat dextrootjes en een reep en verder maar weer. Lex verrast me en de uiteindelijke onderlinge strijd beslist hij in zijn voordeel. Lex, gefeliciteerd. Vlak bij Maassluis pik ik nog aan bij twee politiescootertjes, maar daar verbrand ik mijn laatste restje glucose mee en trillend zet ik mijn tanden in een Fruitkick. We zijn op tijd thuis voor de 41e Amstel Gold Race, waar Boogerd na een spannende finale de derde plek bezet.
Ed
Ed
14 april 2006
Beetje jaloers
Morgen de AmstelGoldRace voor de toerfanaten onder ons en Joris doet onverwachts de 150. Klasse en succes man. Beetje jaloers ben ik toch wel. Ik duik onder de slagboom door. Weekend. Linksaf of rechtsaf. Rechtsaf dus, lekker voor de wind. Voorbij de Kandelaar verdwijnt eindelijk het loomslome gevoel uit mijn benen. Een renner haalt me in en ik laat hem gaan. Laat ik vandaag maar niet overdrijven.
Ed
Ed
09 april 2006
Machtig mooie Jan Jansen
Hé ... als dat Ruud niet is ... Jawel, Ruud op zijn machtig mooie Jan Jansen, behangen met een fraaie Shimano 105 groep. We praten wat bij en ruilen even van fiets. De Jan Jansen blijkt een geweldig lichtgewicht. Ruud is bijna thuis en ik mag mijn rondje nog doen. Er staat een stevig windje dat me aangenaam naar de Kandelaarbrug stuwt. Hierbij passeer ik de Poldervaart waar ik gisteren een hengeltje heb vastgehouden. Zonder resultaat overigens. Met de suikerspiegel op een aanvaardbaar nivo en met de wind op kop rol ik langzaam naar Hoek van Holland. Voorbij Schipluiden zie ik in de verte drie collega pedaleurs en ik ros er naar toe. Het zijn drie oude baasjes die net te traag zijn en dus duw ik al weer snel in mijn eentje de wind weg. Na Hoek van Holland is daar de beloning voor het harde werken. Nog even het heuveltje en dan op het grote blad naar huis.
Ed
Ed
05 april 2006
Op tijd naar huis
Op tijd naar huis en een licht bewolkte lucht. De spieren voldoende gevuld met suikers. Grutto's, eenden, nijlganzen. Het landschappelijk schoon trekt rustig voorbij. Ik prik geen bloed onderweg. Gewoon lekker wielen. Ik geloof het wel vandaag.
Ed
Ed
03 april 2006
Alles ademt lente
Jammer. Het zonnetje verdwijnt achter een wolkenpartij en komt niet meer tevoorschijn. Toch is het heerlijk fietsweer. Iets te veel wind voor het mooie, maar alles ademt lente. Vlak voor de Kandelaar zweeft een ooievaar kalmpjes voorbij. Van zo heel dichtbij is het zwart op witje toch wel erg indrukwekkend. Een bij de bushalte wachtende jongen kijkt argwanend toe als ik wat bloed verzamel bij een elektriciteitshuisje aan de Burgemeester Van Doornlaan. Veel verder bij het Staelduinsebos steekt een mannetjesfazant wat schrikkerig over. Hij talmt vol rusteloze kleuren als ik hem passeer. Logisch, want aan de linkerkant drukken twee schone dames het bruinwitte verenkleed zo diep mogelijk weg in het korte gras. De heuvel lonkt en ik laat me verleiden. Één keer is ook wel weer genoeg. Bij de vijf kilo die ik ergens ben kwijtgeraakt zat vast veel klimweefsel.
Ed
Ed
01 april 2006
Gemengde gevoelens
Om half zeven gesmuld van een kalfsoester met sinaasappeljus, spinazie en een bescheiden hoeveelheid tagliatelle. Omkleden en met gemengde gevoelens stap ik op de fiets voor een iets langer rondje. Gemengde gevoelens, want vandaag wordt de Ronde van Vlaanderen voor liefhebbers gereden en rond deze tijd had ik zo'n beetje moeten finishen. Nu start ik op advies van T.C. Verheij met voldoende koolhydraten in de pens en extra glucose in de bidon. Onder Delft kruis ik de Zouteveenseweg en meet ik mijn eertse bloedglucosewaarde. Oeps. 3,6 mmol/L. Net even te laat met de extra glucose. Een Liga Fruitkick met bosbessen spoel ik weg met een naar mijn smaak te zoet limonademengsel. Er staat een pittige zuidzuidwesten wind en voorbij Schipluiden kleurt de zon de horizon purper. Op het volgende meetpunt aan de Nolweg scoor ik 4,3 mmol/L. Hoog tijd om de verlichting bij te schakelen. Ik duw de fiets verder naar de Hoek en drink regelmatig met kleine slokjes. Net over het spoor aan de Slachthuisweg meet ik bij deze ronde voor de laatste keer. Het is al donker. Vierkommazes mmol/L zegt het liquid crystal display. Thuis meet ik 6.1. Een duidelijk stijgende lijn dus. Volgend keer maar wat eerder aan de glucose. Vlak voor het slapen gaan doe ik nog twee boterhammen om de nacht door te komen, want ik zit weer onder de vier. Dik tevreden duik ik tussen de lappen.
Ed
Ed
