29 januari 2006
Enkele euro's lichter
Na veel schuddebuiken, alcoholische versnaperingen en enkele euro's lichter, raak ik het logeerbed van moedertje om vier uur 's morgens om drie en een half uur later wakker te schrikken. Bovenop de macaroni van gisteren tracht ik een nieuwe opgewarmde laag te deponeren om de eerste uren door te komen. Het is me eigenlijk te vet en met veel koffie spoel ik toch een ruime hoeveelheid naar binnen. Als de zon zijn kop en schouders door de purperen horizon drukt, trap ik de eerste meters richting Maassluis. Op het viaduct over het Noordhollands Kanaal loopt de ketting aan als ik een tandje lichter schakel. De fietsreparatiecursus werpt de eerste vruchten af. Even draaien aan het juiste afstelpunt en zorgeloos trap ik geruisloos verder richting Den Oever. Er waait nog een aardig noordoostelijk briesje en over de Zuiderdijkweg naar Medemblik waaien gedachten van lang geleden me tegemoet en voorbij. Cohorten hijgende atleten die hun beste beentjes voorzetten ten bate van het goede doel – Het Rode Kruis. Geld verzamelen door met acht man, een begeleider op de fiets en twee chauffeurs, te acteren in een non-stop estafetteloop rond de Zuiderzee. Dat was toen in een warmer jaargetijde. Nu prikt de scherpe koude wind in de wangen. De dijk van Enkhuizen naar Lelystad snijdt dwars door een bevroren witte ruis. Het laatste riet, zwaar van aanklampend bevroren vocht, verzet zich tevergeefs tegen het oprukkend ijs. Dan is daar al weer Lelystad en de verderop gelegen Oostvaardersplassen, waar schaatsers dicht langs de rietkraag schuiven. Vanaf hier naar huis duwt de wind aangenaam in de rug. Nog voor de Vinkeveense Plassen in Baambrugge gun ik mezelf in het plaatselijke cafe een soep en brood met gebakken eieren en veel koffie. De Nieuwkoopsche Plassen, Waddinxveen. De zon bengelt met zijn benen nog net boven een goudpurperen horizon. Bleiswijk. Hier kom ik al aardig op bekend terrein. Bergschenhoek en het is de bedoeling de Doenkade te volgen langs Zestienhoven. De HSL gooit echter roet op het asfalt en na wat omzwervingen in het donker roets ik de Kandelaarbrug omhoog en weer naar beneden. Ik zet druk op de remgrepen en het is even schrikken, want de linker rem breekt af. Het zal je toch gebeuren als je de Ventoux af giert. Hier kan geen fietsreparatiecursus tegenop en dus peddel ik de laatste kilometers wat rustiger naar huis.
Ed
Ed
26 januari 2006
Puddingbenen
Puddingbenen. Of komt het door de harde wind? Een dikke vijf uit het noordoosten blaast genadeloos strak tegen het goed ingepakte lijf. De onderdanen willen maar niet op bedrijfstemperatuur komen. Het blijven vandaag puddingbenen.
Ed
Ed
24 januari 2006
www.vakantiefietser.nl
Mart en Ed gepromoveerd tot halfwas fietsreperateur derde klas tijdens een verhelderende fietsreparatiecursus. Info van de cursus is te vinden op www.vakantiefietser.nl. Spetterende aktiefoto's op Mart's blog.
Ed
Ed
23 januari 2006
Een dikke bruine rum
Een dikke bruine rum met pepsi. Zonder ijs graag, want ijskoude dranken vind ik niet zo lekker. Ik zuig dan ook zuinigjes de onderkoelde limonade naar binnen. Te kort drinken dus en dat ga je ergens onderweg voelen. Het is net geen hongerklop, maar de gang gaat er net zo hard uit. Nog maar wat slokjes naar binnen dan maar. Brrr. Normaal kan ik mijn buf uitwringen als ik thuiskom, maar nu is hij kurkdroog.
Ed
Ed
22 januari 2006
Fort bij het Steurgat
Het vriest net niet, maar het is wel guur. Om half acht rij ik in zuidoostelijke richting naar het Fort bij het Steurgat. Een verdedigingswerk dat deel uit maakt van de Hollandse Waterlinie. Het Fort bij het Steurgat is gesitueerd nabij Werkendam en heeft een vrij schootsveld op de Merwede en de Biesbosch. Dezelfde Merwede houdt mij echter tegen. Meer precies – het veer Kop van 't Land vaart niet. In ieder geval op zondag niet voor 10.55 uur. Veertig kilomter omrijden is geen optie en een goed uur wachten ook niet. Ik besluit een andere route terug te nemen via de Brug over de Noord en de Van Brienenoordbrug. Aan de noordzijde van de Van Brienenoordbrug draai ik me om en klim ik weer omhoog. Aan de zuidzijde herhaald het ritueel zich. Via de Rotte volg ik de bordjes naar Bergschenhoek en dra komt de Kandelaarbrug in zicht. Ik raak Schipluiden en de Waterweg en ben op tijd thuis voor een spannend WK Sprint.
Ed
Ed
20 januari 2006
Effectief
Zonder ingeschakelde verlichting verlaat ik het werk, maar al vrij snel wordt het laatste licht opgeslokt door de duisternis. Er staat een intervalsessie op het programma, maar de ledjes zijn al niet meer te lezen. Op gevoel doe ik acht keer een minuut versnellen met een minuut rust. De wegen zijn nat. Gelukkig heb ik vanmorgen de spatbordjes er op gezet. Niet echt fraai volgens sommigen, maar wel ontzettend effectief.
Ed
Ed
18 januari 2006
De weg verplekt
Even voor achten ben ik thuis. Niet alleen nat van het zweet, maar ook zeker van de mist. Rijden in de dikke mist is niet zo prettig. Zeker niet als het al donker is en je toch een redelijk tempo wil draaien. De wegen in het Westland ken ik redelijk goed, maar nu lijken bochten, kruisingen en gaten in de weg verplekt. De Kanaalweg in de Lier blijkt ook voor fietsers afgesloten en dus keer ik halverwege om. Rond Delft zit het helemaal potdicht. Gedesorienteerd zoek ik de weg naar de Delftse Schie. Bij de Kandelaarbrug is het weer goed te doen. Mart, met de fiets is de Holyweg weer goed te doen.
Ed
Ed
15 januari 2006
Darten in de Lakeside
Een lekker zonnetje, het windje in de rug en veel wandelaars langs de Waterweg. Dan wordt opeens de rust verstoord door een luid kwetterende papagaai. De papagaai vliegt ter hoogte van het Sterrenbos en verdwijnt nog steeds schreeuwend richting Maassluis West. Een fraai gezicht. Het hoeft vandaag niet zo hard en niet zo ver, want week negen van het trainingsschema is een rustweek. Vandaag fiets ik via randje Naaldwijk richting Wateringen. Het is koud en een grote groep reigers zoekt beschutting in de luwte van een rietkraag aan de rand van een weiland, waar ze genieten van het zonnetje. Ik steek de Kandelaarbrug over en rij langs de Delftse Schie terug richting Delft voor wat extra kilometers. Een afslag te laat ga ik naar rechts en rommel ik over een onverhard modderpad om uiteindelijk weer terug op de route te komen. Ik ben ruim op tijd terug om te genieten van een uitzonderlijk avondje darten in de Lakeside. Jelle breekt in de eerste leg Raymond. Een koele kikker die Jelle.
Ed
Ed
14 januari 2006
0,0012812896762996354148466529219229
't Doet koud aan langs de Waterweg. 't Is eb en hier en daar beginnen hengelaars hun hengels op te tuigen. De wind komt schuin van de overkant. Gunstig voor mij, maar slecht voor de mannen en vrouwen die hippend van het ene op het andere been de bewegingen van de hengeltop nauwlettend volgen. Bij de Hoek begin ik aan de vijf-keer-acht-minuten-met-vijf-minuten-rust-sessie. De wind maakt dit soort sessies extra zwaar. Loslopende honden, ruiters en skaters ben ik dit maal dankbaar. Voor mij een excuus om even de druk van de bovenbenen te halen. Onder de Maasdijk ligt nieuw asfalt en de Holyweg is afgesloten. Ze krijgt verkeersremmende maatregelen. Ik ben weer op tijd thuis om twee knoopcellen – op een dubbeltje na tien euro's, wat toch eigenlijk wel weer mee valt als je de kosten per kilometer (9,90 / 7726,59 = 0,0012812896762996354148466529219229) bekijkt – te halen voor mijn VDO HC 12.6 met bijbehorende hartslagband. Ook zijn we op tijd op Zestienhoven om Niek op te halen. Niek is niet op tijd. Niek is een dag te laat. Ze was gisteren niet op tijd en Transavia vertrok zonder Niek ;-)
Ed
Ed
13 januari 2006
Soms
Weekend. De Tacx opgetuigd voor een tien-keer-twee-minuten-met-een-minuut-rust-intervalsessie. Warm rollen met een licht verzetje en dan het grote blad er op. Soms moet je naar je lichaam luisteren en na de achtste sessie rol ik nog een kwartiertje door, waarna ik me koester onder hete stralen nat.
Ed
Ed
09 januari 2006
Gisteren als een krant
Ik weet het niet meer. Gisteren als een krant de meters weggeduwd en vandaag begonnen met nadrukkelijk aanwezige spierpijn. Het moet vandaag wat sneller en verbazingwekkend genoeg gaat het me redelijk gemakkelijk af. Onder de duinen rij ik weer lek en na de wissel rij ik aan de andere kant van de Kandelaar wederom lek. Ditmaal loopt de binnenband heel langzaam leeg en omdat plakken in het donker bij deze temperaturen niet echt fun is, pomp ik de band op en ros ik naar huis. In totaal moet ik vijf keer pompen voordat ik thuis ben.
Ed
Ed
08 januari 2006
De eerste centurion
De eerste rit en meteen de eerste centurion in het nieuwe jaar. Een week gedwongen rust vinden de benen echter niet lekker. Het rondje verloopt dan ook moeizaam met als voordeel dat je alle tijd hebt om de omgeving te bekijken. De route gaat vandaag kris kras door het Westland. In het poldertje onder de rook van Hoek van Holland stoor ik een veren poetsende valk die op zijn beurt een groep rustende kivitten het luchtruim in jaagt als hij vlak over de grond scheert op zoek naar een rustiger plekje. In het weiland langs de Dorppolderweg verdedigen vier weldoorvoede witte ganzen enkele groene vierkante meters tegen een overmacht aan traag naderende grazende gakgakganzen. Hoewel de Primavera weer licht loopt en prettig aanvoelt is bij mij het beste er af bij Schipluiden. De Kandelaar sla ik over. Het is welletjes geweest.
Ed
Ed














