31 oktober 2004
Zondag
Zondag, lekker lang blijven liggen, naar beneden, koffie, nog meer koffie, warme broodjes, liggen op de bank, een show van Diana Ross in Las Vegas. “Do you know where you going to, do you like the things that live is showing you?�. Het liedje galmt na in mijn hersenpan als ik op mijn schoongewassen Gazelle over de Zuideindseweg naar Delfgauw fiets. Het land maakt zich klaar voor de winter. Overal ligt dood blad en in de stille donkerglanzende vaarten en sloten verschrompelen de rietkragen. Vandaag rij ik wat achtjes en geniet ik. Het park tussen de Delftse Schie en de A13 is nieuw gebied en het hier en daar door boomwortels beaderd asfalt is voor het grootste deel fietsvriendelijk. De pedalen gaan makkelijk in de rondte en om de beblubberde Paralleleweg te vermijden gaat het met een ruime boog naar de Waterweg. Een hete douche, eten, koffie, nog meer koffie, onderuit op de bank, lekker, zondag.
Ed
Ed
29 oktober 2004
Het asfalt roept
Vanmiddag maar vrij genomen. Gauw naar huis, een broodje, koffie en een kus en de fiets in beweging zetten. Geen tijd om wat te plotten, want de zon schijnt en het asfalt roept. Vandaag via de Kandelaarbrug de kop van Eds8Baan maar wat oprekken. Aangekomen ter hoogte van de Trekkade in Schiedam komt een man compleet in joggingpak met zweetband, mij hardlopend tegemoet. Op zich niks mis mee, maar onder zijn gympen had hij een verend hardloopgadget gebonden. Geen gezicht, maar wellicht wel functioneel. Niek had het al op televisie gezien. Zal wel een nieuwe rage zijn. Het beetje wind wat er staat heb ik grotendeels in de rug. Voorbij de Kandelaarbrug gaat het door Berkel en Rodenrijs en na Bergschenhoek raak ik de Rotte wat bekend terrein is. Het gaat lekker en via randje Zoetermeer hobbel ik even later weer door Pijnacker en Oude Leede, waar het me net niet lukt twee loslopende honden met mijn wielen te aaien. Terug bij de Kandelaarbrug moet ik een van rechts komend binnenvaartschip voorrang verlenen en ik besluit met een ommetje via Schipluiden op huis aan te gaan. Vanmorgen lag het eind van de Paralleleweg natuurlijk ook al verstopt onder een laag blubber, maar had ik dat niet zo in de gaten in het autootje. Misschien maar tweehonderd meter blubber, maar voldoende om alle kleur op mijn toch al niet zo schone fiets te veranderen in poepbruin. Vandaag maar gezellig samen een hete douche.
Ed
Ed
26 oktober 2004
"Ik kan het niet bijhouden"
Om stoplichten, trams en niet optimale fietspaden te vermijden heeft onze jankert vandaag een nieuwe route geplot. Het gebied rond Pijnacker wordt vandaag ontsloten. Mart zet al vroeg de teller ruim boven de dertig en kop over kop gaat het naar de Kandelaarbrug. Gelukkig voor mij raakt Mart even los en roept hij nog voor de Kandelaarbrug, and I quote: "Ik kan het niet bijhouden" unquote. Met de wind grotendeels in het door de zon verwarmde ruggetje rol ik schuin rechts achter Marts Blouwe Schicht als een ronkend vehikel ons wil inhalen. Mart reageert op het motorgeluid door langzaam naar rechts te sturen. Voor ik er erg in heb rij ik door een kapotgereden berm en weet nog net het voorwiel voldoende omhoog te trekken om een gat te ontwijken. Hoewel ik nog een poging doe, lukt het niet met mijn achterwiel en met een knal raakt mijn bandje de rand van het gat. Alles blijft gelukkig heel. Ik wil niet janken, maar wat het wegdek betreft ben je met een rondje Kijkduin toch heel wat beter af. Hobbelen op je zadel rond Pijnacker en alsof dat nog niet genoeg is doen we ook nog even - met de wind op de kop - de Boezemweg. Alleen heeft ergens iemand vergeten de 2,63 kilometer lange bodem van de boezem te bekleden ;-). Ter hoogte van Schiedam zijn we getuige van een zeldzaam tafereel. Tenminste - zij die nog notie kunnen nemen van de wereld om zich heen. Een twintigtal opgeschrikte patrijzen rennen door het open veld en vliegen even later vlak boven het maaiveld om een honderd meter verder op te gaan in het groen. Als we de Parrallelweg opdraaien rijdt Mart op kop en omdat ik gezien de snelheid bang ben dat hij het tempo wat drukt om alsnog op de Herenlaan toe te slaan, neem ik over om het tempo wat hoog te houden. De combinatie van wind en onverharde wegen hebben hun (sloop)werk gedaan en stellen mij in staat Mart te kloppen in de volle sprint. Kijk voor Mart's beleving op http://debaksteenuitmaassluis.blogspot.com/ .
Ed
Ed
23 oktober 2004
Grijsgroengladde jagers
De onderkant van Eds8Baan vandaag maar wat verruimd ;-). Een andere keer de kop maar wat bijschaven om een en ander wat in evenwicht te brengen. Als je rondjes rijdt maakt het eigenlijk niet uit waar de harde wind vandaan komt, want voor elke kilometer genot die je vooruit wordt geblazen moet je ergens verderop de rekening betalen. Eigenlijk is het prachtig weer om die grijsgroengladde jagers achter de schubben te zitten. Misschien morgenavond een paar uurtjes en met wat geluk net als donderdagmiddag weer 99 centimeter op de kant. Het eerste stuk tot Wateringen verloopt vlotjes als je de bijna valpartijen niet meerekent. Slippend en schuivend over nat en door vallende bladeren glad geworden asfalt weet ik ongeschonden de kust te bereiken. Liggend op het stuur met een kruissnelheid van rond de drieentwintig gaat het richting de Hoek als de spatjes dikke druppels worden. Als ik het jasje aantrek moet ik aan de Peet denken die afgelopen vrijdag naar zijn vakantieadres in Putten fietste met een weldadige zucht in de rug. Morgen worden het 130 lange kilometers voor de Peet met de wind vol op de kop, want ergens verderop moet je de rekening betalen.
Ed
Ed
21 oktober 2004
Eds8Baan
Op aandrang van fietsvrind Ed kwam ik vandaag op het werk op de Blouwe Schicht om zo samen een rondje te fietsen.
Bij het binnentreden van Ed was het duidelijk dat hij met de vier- ipv de tweewieler gekomen was (eenvoudig te herkennen door het dragen van een seniorenvest ipv zijn Darth Vader jas). Enigszins beschaamd viel zijn blik op mijn wieler-outfit en je zag aan zijn gezicht dat hij voelde dat hij mij in de steek gelaten had. Zonder dit toe te geven probeerde hij zijn misstap te verbloemen met wat flauwe opmerkingen over dat het hard waaide, hij moest andere dingen doen en wat iets meer zij.
Was dit de ECHTE Ed? De Ed die altijd klaar stond voor een fietsrondje? Terwijl andere zogenaamde fietsvrindjes zich in bed omdraaide na het zien van ongelofelijk takkeweer, was het Ed die altijd zijn afspraak nakwam en samen met mij de smerigste, gladste, meest natte wegen onder barre omstandigheden trotseerde. Sinds het bereiken van de seniorenleeftijd lijkt het alsof ie snel afglijdt naar een bestaan achter de virtuele geraniums. Zijn verzoek voor een vrije middag werd natuurlijk resoluut door mij van de hand gewezen, waarop de aanstormend rollatorbezitter zijn “lijer� Piet belde om alsnog zijn vrije middag veilig te stellen. Piet, natuurlijk niet goed geinformeerd, stemde hiermee in. Ook Piet, die hoorde dat ik des middags een rondje zou gaan fietsen, haakte voor dit rondje af. Piet fietst nm het liefst op het warmst van de dag over mountainbike parcourtjes richting kust! Bleef, bij afwezigheid van fietsvrind Ruud (ook een zwak voor asfalt) Peter nog over. Had die immers niet door laten schemeren de fiets uit het vet te halen? Peter’s “fieten met vriendjesseizoen� is echter al enige tijd afgesloten, zodat alleen de Baksteen uit Maassluis overbleef voor een krachtsmeting met de windkracht 6/7 die uit het ZW raasde. Ed had mij, uit pure schaamte, toevertrouwd dat hij een extra stukje aan het rondje kandelaar had geplakt, en besloot mij de route te openbaren. Ik nam mij voor deze route uit te proberen!
Na het verlaten van DTO ging het voor de wind richting Schipluiden, Delft en Brug over de Kandelaar. Dit was met de wind in het anushol, dus met 30 a 40 km/u en 2 virtuele vingers in de neus luid lachend voorwaarts! Na de Kandelaarsbrug genomen te hebben, volgde ik Ed’s route naar De A13, onder de tunnel door en naar De Leede. Van De Leede richting Berkel & Roderijs.
Vanaf dit punt draaide ik flink de wind in..... Allemachtig dat werd afzien! Gelukkig zat het goed tussen de oren en lachend (als een hyena) stoempte ik 20 a 25 tegen de wind in. Een rechte lijn was af en toe slecht te houden door het duwen van de storm. Weer terug bij de A13 ging ik tunnel 2 door, dit itt Ed die langs de A13 terug was gereden. Ik kwam uiteindelijk aan de noordzijde van de Delftse Schie uit, en reed voor de wind richting Kandelaarsbrug, Na deze beklommen te hebben ging het via Schiedam en Vlaardingen met windje tegen naar de Zuidbuurt alwaar ik met een een gemiddelde van net boven de 26 km/u aankwam. Gelukkig had ik vanaf dit punt de wind net iets mee zodat ik aan de meet (Herenlaan) over de afgelegde 45 km een gem van 27 per uur kon aan laten tekenen
Moe maar voldaan over weer een solorit pakte ik mijn spullen in en reed vervolgens met een km of 20 per uur huiswaarts..............
Om toch de gedachte van een actief fietsende Ed in leven te houden heb ik dit rondje Edz8Baan genoemd.
Voor GPS(software) bezitters heb ik ook de track bijgesloten, zelfs in een seniorenformat (mps)!
Groet,
Martin
De Baksteen Uit Maassluis
Bij het binnentreden van Ed was het duidelijk dat hij met de vier- ipv de tweewieler gekomen was (eenvoudig te herkennen door het dragen van een seniorenvest ipv zijn Darth Vader jas). Enigszins beschaamd viel zijn blik op mijn wieler-outfit en je zag aan zijn gezicht dat hij voelde dat hij mij in de steek gelaten had. Zonder dit toe te geven probeerde hij zijn misstap te verbloemen met wat flauwe opmerkingen over dat het hard waaide, hij moest andere dingen doen en wat iets meer zij.
Was dit de ECHTE Ed? De Ed die altijd klaar stond voor een fietsrondje? Terwijl andere zogenaamde fietsvrindjes zich in bed omdraaide na het zien van ongelofelijk takkeweer, was het Ed die altijd zijn afspraak nakwam en samen met mij de smerigste, gladste, meest natte wegen onder barre omstandigheden trotseerde. Sinds het bereiken van de seniorenleeftijd lijkt het alsof ie snel afglijdt naar een bestaan achter de virtuele geraniums. Zijn verzoek voor een vrije middag werd natuurlijk resoluut door mij van de hand gewezen, waarop de aanstormend rollatorbezitter zijn “lijer� Piet belde om alsnog zijn vrije middag veilig te stellen. Piet, natuurlijk niet goed geinformeerd, stemde hiermee in. Ook Piet, die hoorde dat ik des middags een rondje zou gaan fietsen, haakte voor dit rondje af. Piet fietst nm het liefst op het warmst van de dag over mountainbike parcourtjes richting kust! Bleef, bij afwezigheid van fietsvrind Ruud (ook een zwak voor asfalt) Peter nog over. Had die immers niet door laten schemeren de fiets uit het vet te halen? Peter’s “fieten met vriendjesseizoen� is echter al enige tijd afgesloten, zodat alleen de Baksteen uit Maassluis overbleef voor een krachtsmeting met de windkracht 6/7 die uit het ZW raasde. Ed had mij, uit pure schaamte, toevertrouwd dat hij een extra stukje aan het rondje kandelaar had geplakt, en besloot mij de route te openbaren. Ik nam mij voor deze route uit te proberen!
Na het verlaten van DTO ging het voor de wind richting Schipluiden, Delft en Brug over de Kandelaar. Dit was met de wind in het anushol, dus met 30 a 40 km/u en 2 virtuele vingers in de neus luid lachend voorwaarts! Na de Kandelaarsbrug genomen te hebben, volgde ik Ed’s route naar De A13, onder de tunnel door en naar De Leede. Van De Leede richting Berkel & Roderijs.
Vanaf dit punt draaide ik flink de wind in..... Allemachtig dat werd afzien! Gelukkig zat het goed tussen de oren en lachend (als een hyena) stoempte ik 20 a 25 tegen de wind in. Een rechte lijn was af en toe slecht te houden door het duwen van de storm. Weer terug bij de A13 ging ik tunnel 2 door, dit itt Ed die langs de A13 terug was gereden. Ik kwam uiteindelijk aan de noordzijde van de Delftse Schie uit, en reed voor de wind richting Kandelaarsbrug, Na deze beklommen te hebben ging het via Schiedam en Vlaardingen met windje tegen naar de Zuidbuurt alwaar ik met een een gemiddelde van net boven de 26 km/u aankwam. Gelukkig had ik vanaf dit punt de wind net iets mee zodat ik aan de meet (Herenlaan) over de afgelegde 45 km een gem van 27 per uur kon aan laten tekenen
Moe maar voldaan over weer een solorit pakte ik mijn spullen in en reed vervolgens met een km of 20 per uur huiswaarts..............
Om toch de gedachte van een actief fietsende Ed in leven te houden heb ik dit rondje Edz8Baan genoemd.
Voor GPS(software) bezitters heb ik ook de track bijgesloten, zelfs in een seniorenformat (mps)!
Groet,
Martin
De Baksteen Uit Maassluis
18 oktober 2004
Beremooi blauw bolletje
De hele dag is het droog en af en toe schijnt de zon. Verlangend kijk ik dan ook af en toe naar buiten, maar als ik het pand verlaat gaat het druppelen. Het regent niet hard, maar toch besluit ik het regenjasje aan te doen. Langs de Gaag druppelt het wat harder. Toch heeft het wel wat - een beetje regen. Als je eenmaal een kwartiertje onderweg bent ben je warm en heb je eigenlijk geen last. Het enige nare vind ik altijd dat je schoentjes vollopen met van je frame terugketsende druppels. De vrijdagavond uit de schappen van het Kruidvat gegriste fietsbroek doet zijn werk meer dan goed voor die twaalf en een halve euro. Vandaag steek ik de Kandelaar over en met dank aan Ruud voeg ik weer enkele fraaie stukken asfalt toe aan het rondje van Mart. Het stuk Oude Bovendijk gunt je zicht op groen laagland met in de verte de fraaie skyline van Rotterdam met de herkenbare gebouwen van Nationale Nederlanden en de drie kantoorcomplexen aan het Marconieplein. 't Is tijd voor een digitaal cameraatje, want terug op de Kandelaarbrug lijkt het alsof de horizon in de fik staat. We zitten met zijn allen op een beremooi blauw bolletje.
Ed
Ed
16 oktober 2004
Low battery
Het is al vijf uur geweest als ik me opmaak voor een rondje Kandelaar. Lekker even de benen strekken na wat hopeloze pogingen om een routertje de lucht in te helpen. Vanavond maar weer verder. Het weer is goed, weinig wind. Ik ben vergeten de batterijen van mijn GPS op te laden en daarom verschijnt al snel "LOW BATTERY" in het schermpje. Niet veel later geeft hij het op. Onderweg gebeurt er niet veel. Weinig schijnbewegingen van andere fietsers. Via Schipluiden en de Kwakelweg ben ik snel weer thuis.
Ed
Ed
14 oktober 2004
Draaien en keren
Ed ... het begint te regenen en 't waait lekker. Mart kijkt mij grijnzend aan. Slechte dag uitgezocht ... Ed. Ed ... het is wat donker maar in de verte wordt het weer wat blauw grijnst Peet me toe en Peet's grijns is zo mogelijk nog groter dan die van Mart. En ik, ik had me voorgenomen een zestig kilometer weg te douwen. Als ik bij de zaak wegdraai weet ik nog niet waar het vochtige asfalt me heen zal brengen. Het is al half zes en ik wil voor donker thuis zijn want zonder lichtpuntje aan de voorkant is het niet fijn fietsen. Eerst maar richting 't Woudt en dan naar de kust of een wat korter rondje richting de Kandelaar. Het wordt uiteindelijk de kandelaar met een ommetje. Het ommetje brengt me naar de Schieweg op het randje van Delft. Via de Schiekade en de Kruithuisbrug steek ik de Delftse Schie over en na veel draaien en keren, zoeken en vragen, waarbij ik twee keer (?) de Kruithuisbrug over rij vind ik de Rotterdamse weg naar de Kandelaar. Hier wordt ik overvallen door de schemering en een schrikkelijke plensbui. Binnen de kortste keren ben ik nat tot op het huidje en heeft 't aantrekken van mijn regenjasje niet veel zin meer. De donkere luchten boven Schiedam steken fraai af tegen laatste oranjerode stralen van een reeds diep weggedoken zon. Toch van het weekend maar even kijken of ik een lampie kan scoren. De laatste kilometers rijden wat zwaar wat veroorzaakt wordt door een langzaam leeglopend achterbandje. Gelukkig kom ik daar pas achter als ik al thuis ben. Doorweekt maar voldaan krijg ik van Niek een handdoek en terwijl ik mijn kop afdroog vormt zich een heuse - gelukkig niet warme - plas rond mijn wielerschoentjes.
Ed
Ed
12 oktober 2004
Jankert
Met een dikke zuidoostelijke wind doen we een rondje Kijkduin. Dit zeer tot het ongenoegen van Mart, die vervolgens met veel misbaar het democratisch genomen besluit respecteert. De jankert doet liever elke dag hetzelfde rondje. Beetje saai, maar ach ... het zal de leeftijd wel zijn. Vanaf Wateringen naar Kijkduin ontkom je er nou eenmaal niet aan dat je moet wachten voor een enkel stoplicht, een tram moet ontwijken en het fietspad is hier en daar niet optimaal, maar na Kijkduin wordt je beloond met kilometers lang rust, laag over de golvende duinen scheerende meeuwen, konijntjes, een overstekende vos en alsof dat niet genoeg is geniet je elke volle teug van die vet-frisse zeelucht. Piet, herstellende van enig ongemak, neemt na Kijkduin regelmatig de kop weer over en na Hoek van Holland perst hij hij geruime tijd vol tegen de wind in. Om de een of andere duistere reden wordt er niet traditiegetrouw afgesprint op de Herenlaan. En de jankert? De jankert jankt. De jankert jankt met volle overgave onder de lauw koude douche en de rest van heel de arbeidzame dag.
Ed
Ed
11 oktober 2004
Nijdig windje
Gisteren een geweldige dag gehad op het circuit van Zandvoort. De Bleekemolen experience. Een aanrader voor een ieder die het racegevoel wil ervaren. Een perfect cadeautje van mijn dochters voor het behalen van een memorabele leeftijd. Een hele dag lopen, rijden en staan, wat de fietsbenen natuurlijk geen goed doet. Er staat een nijdig windje en de 25 kilometers zijn erg lang. Ik doe er ruim een uur over ;-(. Deze dag maar snel vergeten.
Ed
Ed
08 oktober 2004
Het Groene Gifpijltje
Het is al kwart over drie als ik een rondje ga doen:"In de baas zijn tijd". Gaaf toch? Het zonnetje schijnt en er staat niet al te veel wind. Via Schipluiden, Delft, De Lier naar de Hoek met het tellertje rond de dertig. Ik sla rechtsaf om de heuvel langs de Waterweg aan te vallen als Marlon me tegemoet rijdt. Mijn reactievermogen wordt er niet beter op en dus ben ik te laat om gedag te roepen. Vlak onder het toppie wordt ik gepasseerd door een andere renner. We dalen samen af en doen de helling nog een keer. Met bijna dertig in het uur kom ik ruim te kort om het wiel te houden. Als ik boven ben is de onbekende renner al weer bijna beneden. Ik draai rechtsaf richting Maassluis als ik Marlon - beter bekend als Het Groene Gifpijltje - met een blinkende Giant ontwaar in de luwte van het gemaal. Gezamelijk koersen we verder terwijl - zoals verwacht - Het Groene Gifpijltje zijn stinkende best doet mij optimaal uit de wind te houden. Helaas besluit de kanjer de heuvel nogmaals te onderwerpen en vervolg ik mijn weg richting werkplaats waar Peter zijn titel van SuperMutator met verve verdedigt.
Ed
Ed
05 oktober 2004
Fors bijtrappen
Wat een verschil met gisteren. Niet alleen het weer is minder. De benen voelen ook niet best. Gelukkig doen we maar een kort rondje. Even de Hoek raken, het heuveltje en dan naar huis. Mart laat zich niet gek maken en voor de vorm sputter ik nog wat tegen als hij de heuvel maar drie keer wil nemen. De eerste pedaalslagen omhoog voel je 't al - 't is niks gedaan vandaag. Ik weet Mart nog voor te blijven, maar de tweede keer versnelt Mart halverwege en kan ik niet volgen. Fors bijtrappen dan maar als we omlaag zoeven. Mart heeft denk ik zijn kruit wat te vroeg verschoten en - hoewel het geen wedstrijd is - top ik de laatste klim als eerste. Binnendijks trappen we babbelend de laatste kilometers in een heel rustig tempo naar huis.
Ed
Ed
04 oktober 2004
Het seizoen wisselt
Vandaag maar met een ommetje naar huis. Even naar Schipluiden en via Vlaardingen. Het miezert en ik voel dat ik gisteren wat gedaan heb tijdens de koppelkoers. Toch voel ik me lekker. In een gestadig tempo glijdt het door de regen zwart gekleurde asfalt onder me door. Het seizoen wisselt.
Ed
Ed
03 oktober 2004
Jongelui
De koers is gereden. Vanaf deze plaats wil ik mijn fietsmaatje Ed Evers bedanken voor zijn inzet. Ondanks zijn 50 jaren (die hem niet aan zijn te zien) moet ik toegeven dat hij vandaag de sterkste in het koppel was. Wel was deze keer de verhouding niet echt scheef. Na de Dijk 2x te hebben afgelegd waren we net op tijd om te starten (we waren reeds 2x omgeroepen). Afspraak was om 'm op de 35 te houden bij de start en vervolgens te kijken waar het schip zou stranden. Natuurlijk reden we tegen de 40 weg ;-) Gelukkig hervonden we ons, en met 35 per uur ging het richting Vlaardingen. Het was schitterend fietsweer, relatief weinig wind, droog en een graadje of 15. Wat anders dan vorig jaar Ruud! Toch viel de wind ons zwaar na het keerpunt. Het tempo zakte terug naar ong 30. Vrij snel na het keerpunt werden we door 2(!) koppels ingehaald. Langzaam maar zeker ging het tempo iets omhoog, en in dit deel was het vooral Ed zijn verdienste dat dit boven de 30 bleef. Na de laatste bocht ging het weer wat harder, richting 35+. Helaas werden we net voor de meet nog door het 3e koppel gepakt. Maar gelukkig allemaal heren ;-0. Officieus 16min12 gem tegen 34km/uur (bron GPS). De uitslag van vorig jaar was 15.37.47, maar ik heb het idee dat het dit jaar sneller ging? We lezen de oficiele uitslag wel op de pagina van de coureur.
Groet, Martin
PS Ben benieuwd of we volgend jaar eindelijk concurentie krijgen...... ;-)
Groet, Martin
PS Ben benieuwd of we volgend jaar eindelijk concurentie krijgen...... ;-)
