31 juli 2004
Westerdam
Gisteren ging het waarschijnlijk wat te hard, want Mark heeft wat last van zijn rechterdijbeen. We besluiten er een rustig rondje Hoek van Holland van te maken en draaien met een licht verzetje in de rondte. Ter hoogte van het Staelduinse Bos zien we een joekel van een passagiersschip over de Waterweg richting de Hoek kruisen. Het tempo gaat omhoog en we zijn net op tijd om ongeveer 150 meter boot uit New York voorbij te zien komen. Geen Queen Mary twee, maar de Westerdam is toch behoorlijk indrukwekkend. Cruiseschepen spotten is blijkbaar een populaire sport geworden want langs het water is het een drukte van belang. Al sprintend langs de Waterweg naar virtuele finishlijnen zijn we tegen achten weer thuis.
Ed
Ed
26,2 kilometer
24,2 gemiddeld
230,8 kilometer totaal
30 juli 2004
Vreemde eend in de bijt
Tot diep in de nacht jokeren met Oma en ‘s morgens vroeg fietsen is een slechte combinatie. De geest wil wel maar het lichaam heeft het allang opgegeven. De fietstocht met Mark is dan ook verschoven naar de middag. Mark wil weer naar de heuvel bij de waterkering aan de Waterweg. Aldus rijden we met een ommetje naar “The Hill�. De benen van Mark voelen niet echt goed, daarom koersen we al carousellend in een rustig tempo via De Lier en randje Naaldwijk naar de Hoek. We nemen het heuveltje een keer en om het gemiddelde wat op te krikken rollen we met windje in de rug richting Maassluis. De snelheidsmeter staat al een kilometer of vijf op 35 plus als Mark nog even (gelukkig) kortstondig de sprint aantrekt. Het laatste stuk doen we rustig aan. Sandra belt en ze heeft een nieuwe baan. Yeah!! We stoppen nog even bij de patatzaak aan het vlietje en genieten een tijdje van een aalscholver die - net als de lokale eenden - aan de overkant op zijn of haar gemak zit uit te buiken en zich daarbij nauwelijks stoort aan het winkelende publiek.
Ed
Ed
36,5 kilometer
27,6 gemiddeld
204,6 kilometer totaal
28 juli 2004
De Kandelaar
Gisteravond nog even de batterijen verwisseld van mijn GPS waarbij ik op de een of andere manier kortsluiting heb veroorzaakt. Het veertje wat contact maakt met de batterij lichtte op als een gloeilamp. Nadat ik de batterij verwijderde zag ik dat het halve veertje was weggesmolten. Ik heb de boel met behulp van een balpenveertje gerepareerd. Gelukkig doet ie het nog.
Vandaag doen we een rondje Kandelaar, zo had ik Mark beloofd. De Kandelaar is een brug over de Delftse Schie en voor ik er erg in heb sprint Mark naar boven om als eerste boven te zijn. De toon is gezet en de rest van de weg naar huis lijkt op een intervaltraining. Bij elke bobbel in de weg komt Mark grijnzend uit mijn wiel om te scoren. De rit wordt afgesloten met enkele rondjes op de wielerbaan onder aan de Vlaardingse dijk.
Ed
Vandaag doen we een rondje Kandelaar, zo had ik Mark beloofd. De Kandelaar is een brug over de Delftse Schie en voor ik er erg in heb sprint Mark naar boven om als eerste boven te zijn. De toon is gezet en de rest van de weg naar huis lijkt op een intervaltraining. Bij elke bobbel in de weg komt Mark grijnzend uit mijn wiel om te scoren. De rit wordt afgesloten met enkele rondjes op de wielerbaan onder aan de Vlaardingse dijk.
Ed
38 kilometer
01:23 uur
27,2 Kph gemiddeld
168,1 kilometer totaal
01:23 uur
27,2 Kph gemiddeld
168,1 kilometer totaal
27 juli 2004
Wandeletappe
Fietsvriend DeMart om zes uur gebeld en tegen half acht doen we een rondje "DeMart extended". Niet alleen het rondje is geextendeerd ;-). DeMart heeft door omstandigheden al enkele weken niet gefietst en dus heeft hij eigenlijk al enkele weken niet echt geleefd. Niet-renners hebben namelijk geen leven (bron:Tim Krabbe, De Renner). We besluiten er een wandeletappe van te maken en gezellig babbelend pedaleren we het Westland in de rondte. We analyseren natuurlijk uitgebreid de Tour en zoals gewoonlijk diept DeMart wat trivia op. Ter hoogte van Vlaardingen lopen we in op twee fietsers die gezamelijk de gehele breedte van het fietspad benutten. Snel maak ik gebruik van mijn vanmiddag bij Beversport gescoorde Incredibell. PINGGGGG. De man remt af en wil naar rechts om aan te sluiten achter zijn vrouw zoals het hoort. Hij rekent echter buiten het lange wapperende vest van de dame en haakt met zijn stuur precies in het zakje van het vest. Een valpartij blijft dan ook niet uit. Gelukkig heeft de man alleen wat blauwe plekken en komen zij verder met de schrik vrij. Zonder verdere incidenten duwen de benen de Primavera langs Delft, Schipluiden, Maasdijk en Hoek van Holland. We nemen voor het eerst in onze fietscarriere "The Hill" bij de waterkering zonder enige vorm van competitie en na 58 kilometer, afgelegd met een gemiddelde snelheid van 27,1 kph zijn we weer thuis.
Ed
Ed
25 juli 2004
Op de rand van Nederland
Het is al kwart over negen als ik onder een dik bewolkte lucht het helderse verlaat. Het was weer erg gezellig bij moeders. Jokeren tot diep in de kleine uurtjes met heel veel lachen. Als ik een beetje druk op de pedalen zet ben ik voor de finale van de Tour thuis, hoop ik. De weg naar huis is goed bekend en ik hou zoveel mogelijk de uitgepeilde route van Den Helder - Wateringen aan. In de luwte van de duinen gaat het redelijk, maar op de rand van Nederland - de kale Hondsbosschezeewering - heeft de wind vrij spel. Maassluis is nog ver weg. Bij Beverwijk begint het zachtjes te regenen, maar gelukkig zet het niet door. Het pontje bij Velsen staat te wachten en aan de overkant bij de benzinepomp is het tijd voor een bakkie troost met een bounty. De bidons en de achterzakken zijn weer gevuld en via het "Kopje van Bloemendaal" is het wat later weer afzien op de Boulevard van Zandvoort. Een strakke westenwind, witte koppen op de golven, een uitstekende combinatie voor kitesurfing. Ik prop in de duinen de zoveelste energiereep naar binnen. Het motortje moeten we immers tijdig voorzien van de nodige brandstof. Richting Noordwijk pik ik nog een minuutje aan bij een renner compleet met arm- en beenstukken. Geen overbodige luxe denk ik nog als het gaatje tussen zijn achterwiel en mijn voorwiel steeds groter lijkt te worden. Achtendertig is wat te veel gevraagd ;-(.
De verkeersdrempels in de duinen vertellen me dat ik Den Haag nader. Ik voel me goed. Het laatste stuk naar Hoek van Holland gaat lekker. Linksaf naar Maassluis. Bij de kering in de Waterweg zijn niet alleen de batterijen van de GPS op. Ik heb opeens puddingbenen. Geen repen meer in de achterzak en dus sukkel ik de laatste kilometers naar huis. De 156,79 kilometers heb ik afgelegd met een gemiddelde van 25,4. Gezien de wind - kracht 5 / 6 aan de kust (bron: knmi.nl) - niet eens zo slecht.
Gedouched en wel zie ik een levende legende over de Champs Elysées denderen.
Vive Lance
Ed
De verkeersdrempels in de duinen vertellen me dat ik Den Haag nader. Ik voel me goed. Het laatste stuk naar Hoek van Holland gaat lekker. Linksaf naar Maassluis. Bij de kering in de Waterweg zijn niet alleen de batterijen van de GPS op. Ik heb opeens puddingbenen. Geen repen meer in de achterzak en dus sukkel ik de laatste kilometers naar huis. De 156,79 kilometers heb ik afgelegd met een gemiddelde van 25,4. Gezien de wind - kracht 5 / 6 aan de kust (bron: knmi.nl) - niet eens zo slecht.
Gedouched en wel zie ik een levende legende over de Champs Elysées denderen.
Vive Lance
Ed
23 juli 2004
Koffie bij Kyra
Tussen tien en elf had ik afgesproken met mijn schoondochter in Amsterdam. Met een straf westenwindje om kwart voor acht - de bedoeling was zeven uur - uit Maassluis vertrokken, dus stevig doortrappen om op tijd te zijn. De route had ik gisteravond al uitgestippeld en voerde onder andere langs de Westeinderplassen waar het zo te zien mooi wonen is. Indrukwekkende woningen met slanke motorjachten voor de deur. Een vissersparadijs?
Even voor elven parkeer ik mijn gazelle bij Kyra in de gang en nog een paar minuten later word ik tijdens het koffiedrinken onafgebroken hartstochtelijk bejegend door de twee mormels van Sandra en Kyra. Na een uurtje gezellig kwebbelen en het verorberen van fietsersvoedsel, weggespoeld met nog meer koffie verlaat ik Amsterdam via de Schellingwouderbrug richting Purmerend. Fietsend over de Oostdijk rolt het puur hollands landschap voorbij. Het moet pas hebben geregend want de stukken asfalt onder de boomkruinen zijn nog droog. De rest van de weg is nat en af en toe tijdens een windvlaag ketsen de druppels kapot op mijn helm. In Hoorn doet de gouveneursvlaai het goed op een zonnig terras en met de A7 de ene keer aan de linkerkant en dan weer aan de rechterkant passeer ik het Robbenoordbos en zie ik op enige afstand de sluizen in de Afsluitdijk.
Het beste is er af als ik met de wind schuin van voren richting Hypolytushoef koers. De teller komt slechts af en toe boven de vijfentwintig. Toch is het genieten - het is droog, het is eb en het wad ligt er schitterend bij. Het geurt vertrouwd. Langs het Amstelmeer en het Balgzandkanaal met de wind vol op de kop naar Den Helder. Om de tweehonderd kilometer vol te maken rijd ik met een ommetje via de stad naar moeders. Het worden er uiteindelijk 201,83 met een gemiddelde snelheid van 24,8 kph.
Lance roept Simeoni tot de orde!
Ed
Even voor elven parkeer ik mijn gazelle bij Kyra in de gang en nog een paar minuten later word ik tijdens het koffiedrinken onafgebroken hartstochtelijk bejegend door de twee mormels van Sandra en Kyra. Na een uurtje gezellig kwebbelen en het verorberen van fietsersvoedsel, weggespoeld met nog meer koffie verlaat ik Amsterdam via de Schellingwouderbrug richting Purmerend. Fietsend over de Oostdijk rolt het puur hollands landschap voorbij. Het moet pas hebben geregend want de stukken asfalt onder de boomkruinen zijn nog droog. De rest van de weg is nat en af en toe tijdens een windvlaag ketsen de druppels kapot op mijn helm. In Hoorn doet de gouveneursvlaai het goed op een zonnig terras en met de A7 de ene keer aan de linkerkant en dan weer aan de rechterkant passeer ik het Robbenoordbos en zie ik op enige afstand de sluizen in de Afsluitdijk.
Het beste is er af als ik met de wind schuin van voren richting Hypolytushoef koers. De teller komt slechts af en toe boven de vijfentwintig. Toch is het genieten - het is droog, het is eb en het wad ligt er schitterend bij. Het geurt vertrouwd. Langs het Amstelmeer en het Balgzandkanaal met de wind vol op de kop naar Den Helder. Om de tweehonderd kilometer vol te maken rijd ik met een ommetje via de stad naar moeders. Het worden er uiteindelijk 201,83 met een gemiddelde snelheid van 24,8 kph.
Lance roept Simeoni tot de orde!
Ed
22 juli 2004
Een warme dag
Rond half tien op deze zeer zonnige dag, maximum 23 graden celcius, stappen wij de deur uit en rijden wij richting Maasland. De rit verliep vlekkeloos en we rijden met een tempo van rond de 32 Km/h gemiddeld. Deze gemiddelde waarneming wordt toch flink omlaag gehaald door de vrachtwagens en de op de weg geparkeerde auto's die wij stapvoets moeten passeren. Even voorbij vlaardingen rijden wij langs een man die al snel bij ons komt rijden. Ik haal Ed in en ga voor deze heren fietsen om ze uit de wind te houden, omdat ik al bijna de gehele rit achter Ed heb gefietst. Verder waren er nog wat wedstrijden op de heuveltjes en als laatst nog de sprint naar de finish. Het laatste gedeelte van de rit die bedoeld was om uit te rijden heb ik ook voluit gereden om het gemiddelde hoog te houden. Een perfecte rit en een lekker weertje!
Mark
Mark
43,8 kilometer
01:32 uur
28,5 Kph gemiddeld
130,1 kilometer totaal
20 juli 2004
Regen is nat!!!
Dinsdag ochtend om negen uur stappen wij de deur uit en de ijssige vrieskou in met zeer zware ogen, het is tenslotte vakantie en is het dus niet gekend vroeg naar bed te gaan of zelfs zo op te staan. Ik werp mijn eerste blik buiten op de hemel, het ziet ernaar uit dat het ieder moment zou kunnen beginnen met regenen. En natuurlijk, hebben wij weer, begint het na tien minuten fietsen te hozen, maar ja gewoon doorzetten en niet letten op die vieze grote druppels die af en toe ook wel eens in de ogen willen waaien. Tijdens het fietsen kijk ik regelmatig naar de voorrand van mijn fietshelm en zie zo de druppels naar het midden schuiven waarna deze eraf vallen. De druppels van de achterband van de fiets van Ed spatten in mijn gezicht waardoor ik afzak. Na zeker wel drie kwart van de rit versla ik ed nog op het nemen van een steil viaduct. Eindelijk konden wij rekenen op een accuratere gemiddelde snelheid, namelijk die van de snelheidsmeter op de fiets inplaats van de gps. Al met al was dit een zeer geslaagde rit ook al werd er flink ingehouden op de iets scherpere bochten.
Mark
25,2 kilometer
00:57 uur
26,4 Kph gemiddeld
86,3 kilometer totaal
Mark
25,2 kilometer
00:57 uur
26,4 Kph gemiddeld
86,3 kilometer totaal
19 juli 2004
Voor Ari
We verlaten Maassluis via de Prinses Julianalaan en rijden langs de Waterweg richting Vlaardingen. Het is net acht uur geweest en het is wat kil. Gelukkig fietsen we ons snel warm en met een zucht in de rug zijn we al snel bij de Beneluxtunnel. Mark besluit de lift te nemen en ik ga met de roltrap. Op volle snelheid janken we door de tunnel en flarden van het gedicht "Voor Ari" van Jules Deelder schieten voorbij. We laten Spijkenisse links liggen en na de Botlekbrug en het industriegebied Botlek naderen we Rozenburg. Het pontje stond trouw te wachten en even later zijn we weer terug in Maassluis.
29,7 kilometer
01:25 uur
21 kph gemiddeld
61,1 totaal
Ed
29,7 kilometer
01:25 uur
21 kph gemiddeld
61,1 totaal
17 juli 2004
The Maiden Trip
Oef, de eerste vakantiedag en de wekker zegt dat het kwart voor acht is. Oh ja, een rondje fietsen met Mark. Even na negenen stappen we op de gazelles en koersen richting de Waterweg. Onder het verwijderen van een vlieg uit mijn linkeroog kijk ik naar Mark en zie dat hij zijn fietsbril niet op heeft. De fietsbril die ik al geruime tijd van hem leen, nadat ik die van mij gemold had. We hebben windje mee en pedaleren rond de dertig richting de waterkering. De waterkering - een heus staaltje techniek van eigen bodem - die ons tijdens extreem hoog water zal beschermen door de waterweg af te sluiten. Vlak voor de kering stoppen we even bij een visser die een prachtige zeebaars op de kant trekt. Gezien de knuppel die hij uit zijn rechterlaars trekt is hij van plan vanavond baars te eten. We rossen vervolgens de bult omhoog vlak bij de kering en zoeven langs de achterkant naar beneden. Langs het station en de boulevard van Hoek van Holland besluiten we een kijkje te nemen op de pier waar we halverwege omkeren vanwege het vele zand op de weg. We nemen dezelfde weg terug - nog een keer de bult - en stoppen bij het gemaal om twee aalscholvers te begluren terwijl ze een maaltje vis proberen te bemachtigen in de kom van het gemaaltje. De snelheid is wat minder door de tegenwind en Mark blijkt al snel een bekend talent onder wielrenners te hebben ontwikkeld. Het lijkt of hij met zijn voorwiel vastzit aan mijn achterwiel ;-))
's Middags doe ik nog een poging een fietsbril te bemachtigen bij Bike Totaal te Maassluis. Niet echt veel keus en de bril die eventueel in aanmerking kwam was helaas kapot.
's Middags doe ik nog een poging een fietsbril te bemachtigen bij Bike Totaal te Maassluis. Niet echt veel keus en de bril die eventueel in aanmerking kwam was helaas kapot.
Ed
31,4 kilometer
01:29 uur
21 kph gemiddeld
31,4 totaal
